De cichliden vormen een van de grootste families van zoetwatervissen ter wereld. Hun diversiteit aan vormen, kleuren en gedragingen trekt zowel beginnende aquarianen als ervaren liefhebbers aan. Maar deze rijkdom verbergt een valkuil: niet alle cichliden kunnen op dezelfde manier worden gehouden, en een verkeerde keuze van soort verandert het aquarium snel in een permanente conflictzone.
Kies een cichlide op basis van uw aquarium en ervaring
Voordat u zich laat verleiden door een vis in de dierenwinkel, stelt u uzelf een eenvoudige vraag: welk watervolume heeft u daadwerkelijk tot uw beschikking? Het antwoord bepaalt de rest.
Lees ook : Alles wat je moet weten voor een goede opvoeding: tips, trucs en essentiële informatie
Een bak van minder dan 200 liter wijst op dwergcichliden uit Zuid-Amerika, zoals de Apistogramma of de Mikrogeophagus ramirezi. Deze soorten nemen weinig ruimte in, tolereren zacht en licht zuur water, en kunnen samenleven met andere kleine rustige vissen.
Vanaf 300 liter worden Afrikaanse cichliden uit het Malawimeer een optie. De Mbuna, bijvoorbeeld, zijn robuust en kleurrijk, maar hun territoriale temperament vereist een geschikte inrichting en een voldoende grote groep. Een beginnende aquarian die twee of drie Mbuna in een te kleine bak plaatst, zal al snel merken dat de dominante vis de anderen zonder ophouden lastigvalt.
Ook interessant : Alles wat u moet weten over de formaliteiten voor de verkoop van een vijver en het succesvol kopen ervan
Voor de grotere soorten (Oscars, cichliden uit Tanganyika zoals de Frontosa) moet u rekenen op een aanzienlijk groter volume. Het volume van de bak bepaalt de mogelijke soorten, niet andersom. Het raadplegen van gedetailleerde fiches op cichlidae.be helpt om de specifieke behoeften van elke soort voor de aankoop te identificeren.
Inrichting en territoria: de agressiviteit van cichliden verminderen
Heeft u ooit opgemerkt dat een rustige cichlide in de winkel agressief wordt zodra hij bij u thuis is? De inrichting van het aquarium is vaak de directe oorzaak.
Bij cichliden beperkt het territorium zich niet tot een hoek van de bak. Het is een visueel gebied. Zolang een vis een concurrent ziet, beschouwt hij deze als een indringer. Het doorbreken van de zichtlijnen met de inrichting vermindert de agressie veel meer dan een simpele toevoeging van schuilplaatsen.
Bouw een functionele inrichting
Het idee is niet om stenen lukraak op te stapelen. Elke rotsformatie of wortel moet een visuele barrière creëren tussen twee gebieden van de bak. Een Mbuna die zijn buur niet ziet, jaagt hem niet achterna.
- Plaats de rotsen in verschillende aparte groepen in plaats van in één centraal massief, om het aantal distinctieve territoria te vergroten.
- Voorzie minstens evenveel schuilplaatsen als vissen, met variërende openinggroottes zodat elk individu een geschikte schuilplek kan vinden.
- Vermijd grote open ruimtes in het midden van de bak: deze worden jachtcorridors die de dominante vis voortdurend patrouilleert.
Voor de Zuid-Amerikaanse dwergcichliden vervangt u de rotsen door wortels, dode bladeren en dichte vegetatie. Deze soorten geven de voorkeur aan een gefilterde omgeving die stress beperkt.
Gecontroleerde overbevolking: een tegenintuïtieve strategie voor de Mbuna
Meer vissen in een bak plaatsen om de agressiviteit te verminderen lijkt absurd. Het is echter een gedocumenteerde methode voor bepaalde Afrikaanse cichliden, met name de Mbuna uit het Malawimeer.
Het principe is eenvoudig: een dominante vis kan niet één enkel doelwit lastigvallen wanneer de druk over een grote groep is verdeeld. Zijn aandacht verspreidt zich, en de conflicten blijven kort.
Deze aanpak werkt alleen onder twee voorwaarden. Ten eerste moet het volume van de bak voldoende zijn om de extra biologische belasting op te vangen. Ten tweede moet de filtratie zijn afgestemd op een volume dat groter is dan het nominale volume van het aquarium. Een filter dat is ontworpen voor een standaard bak zal snel overweldigd worden door de hoeveelheid afval die wordt geproduceerd.
Regelmatige en royale waterwissels completeren het systeem. Zonder deze discipline stijgen de nitraten en ontwikkelen de vissen chronische aandoeningen. Gecontroleerde overbevolking is een hulpmiddel, geen shortcut.
Voeding van cichliden: pas het dieet aan de groep aan
Alle cichliden dezelfde voeding geven is een veelvoorkomende fout. De behoeften variëren aanzienlijk van soort tot soort, zelfs tussen vissen uit hetzelfde meer.
Herbivoren, omnivoren, carnivoren: drie verschillende profielen
De Mbuna uit Malawi zijn overwegend algeneters. Hun lange spijsverteringskanaal, dat is aangepast aan plantaardig voedsel, kan slecht omgaan met een teveel aan dierlijke eiwitten. Een dieet dat te rijk is aan eiwitten veroorzaakt de “Malawi bloat”, een buikzwelling die vaak dodelijk is.
- Voor de algeneters (Mbuna, Tropheus uit Tanganyika) kiest u voor voeding op basis van spirulina en plantaardig materiaal, met een beperkte eiwitaanvoer.
- Voor de omnivoren (Aulonocara, Haplochromis) varieert u tussen verschillende korrels en occasionele aanvullingen zoals bloedwormen.
- Voor de roofdieren (Nimbochromis, sommige cichliden uit Midden-Amerika) is een grotere eiwitaanvoer nodig, op basis van garnalen, mosselen of verrijkte korrels.
In alle gevallen geeft u kleine porties die de vissen binnen enkele minuten consumeren. Een vastendag per week bevordert de spijsvertering en beperkt de ophoping van afval in de bak.
Filtratie en waterkwaliteit in een cichlidenbak
Afrikaanse cichliden leven in water waarvan de parameters verschillen van het reguliere kraanwater. De temperatuur moet stabiel blijven, tussen 25 en 27 °C voor de soorten uit de Grote Meren. Plotselinge schommelingen zijn gevaarlijker dan een licht afwijkende waarde.
De alkalische pH en een hoge hardheid (GH en KH) kenmerken de meren Malawi en Tanganyika. Voor de Zuid-Amerikaanse dwergcichliden is het tegenovergestelde waar: zacht water, licht zure pH.
Het testen van het kraanwater voordat u uw soorten kiest, voorkomt permanente chemische aanpassingen. Als uw water van nature hard en alkalisch is, is het geschikt voor de Afrikaanse soorten zonder aanpassingen. Als het zacht is, zullen de Zuid-Amerikanen zich er beter aan aanpassen.
Wat betreft filtratie, streef naar een capaciteit die hoger is dan het werkelijke volume van de bak. Cichliden produceren een hoge organische belasting, vooral tijdens de voortplanting wanneer de activiteit en stress toenemen. Een externe filter met een royale doorstroming en kwalitatieve biologische filtermedia vormt de basis voor een stabiele bak op lange termijn.
Het houden van cichliden beperkt zich niet tot het vullen van een bak en het plaatsen van vissen. De keuze van de soort, het ontwerp van de inrichting, de dosering van de populatie en de aanpassing van het dieet vormen een samenhangend geheel. Elke beslissing vooraf voorkomt een probleem achteraf, en het is precies dit voorbereidende werk dat het onderhoud van deze vissen zo bevredigend als uitdagend maakt.